Waar we speelden

lovestory een mooie afwisseling op het woestijnzand. Na ons jaarconcert hadden we verder ook nieuwe stukken en de Tango Bolero was daar een van. Het is een fijn stuk om te spelen en je ziet en merkt dat de toehoorders er ook met aandacht naar luisteren. Zo ook de Phantom of the Opera. Een stuk om lekker uit te pakken. Afsluitend voor de pauze met de Sabeldans dat is altijd een goede want dan gaat het advocaatje vrolijk naar binnen. De Swaensborch is natuurlijk een zorgcentrum voor ouderen maar er is ook duidelijk oog voor de lente en alles wat daar bij hoort. Waarschijnlijk zijn er met de Pasen minder eieren gegeten dan ingekocht. In de zaal stond een hele ren met net uitgekomen kuikens die ook van de muziek konden genieten.

gezellige middag gezet. De Accordeon Souvenir was een tijd niet langsgekomen maar voor een van de bezoekers was het een zeer bekend souvenir en hij was blij en verrast dat we dit speelden. Van de nieuwe stukken kwamen de Blues Factory en de Tango Bolero langs afgewisseld met een vrolijke Spañola met daarop volgend een gezellige Hollandse Medley. Voor het orkest was het heel verrassend dat de Olieman niet langs kwam maar op Capri de rozen deze keer heel snel in bloei stonden. Echter ook zonder olieman liep toch alles weer gesmeerd. Dat heeft toch ook weer te maken met de flexabiliteit van de muziekanten.

Het is een mooi gebruik om het nieuwe jaar goed te beginnen. Muziek is daarbij een ideaal hulpmiddel. Muziek verbindt. Samen met Concertina uit Landsmeer hebben wij hier gestalte aan gegeven door een gezamelijk concert te geven in de Vermaning te Zaandam. Het is de warmste winter sinds eeuwen en juist op deze zondagmorgen heeft het plaatselijk voor het eerst gevroren. Dus koud. Zo ook in de Vermaning (Gebouwd ongeveer 1700). Het werd pas warm toen het publiek kwam en daar werden wij ook warm van. Met verschillende soorten van muziek hebben wij er met elkaar een fijne en toch ook weer een verrassende middag van gemaakt.

Con Piacere

Concertina

"Copacabana"

Samen een stevige "Sabeldans".

De bloemen voor een geslaagd concert voor

Bep en Sandra

19 januari 2014 Ons Jaarconcert

in De Vermaning te Koog aan de Zaan.

 

Geen winterweer dat eventueel roet in het muzikale eten zou kunnen gooien.We hadden een volle bak en dat zorgde voor een gezellige drukte waarbij menigeen zich weer herkende. Iedereen op tijd binnen dus op tijd beginnen.

 

 

 

Als aftrap kwamen we lekker binnen met het zonnige Spañola, een heerlijke spaanse wals. Daarna meteen dan maar het moeilijke werk. Dat werd dan de Kanon van Pachelbell, geschreven in 1648, dus nog ouder dan De Vermaning waarin we speelden. Voorwaar een pittig oefenstuk dat met volharding onder de bezielende leiding van Sandra werd ingestudeerd. Het resultaat mocht er wezen en werd dan ook door velen gewaardeerd. Ook de nieuwe Jacob de Haan "A discovery Fantasy" kwam goed de zaal in. Dat geeft dan weer een lekker gevoel zonder overmoedig te worden. Ook was er de vrolijke noot in de muziek van "The Happy Cyclist" waarbij onze Jan zijn drumstel had ingeruild voor rollator met brandblusmiddelen en alarmbellen. Als Happy Cyclist kwamen deze bellen goed van pas. De bellen werden weer ingeruild voor de Sophysticated Lady die weer werd doorgevoerd naar het seizoen van Les Feuilles Mortes beiden een arrangement van Bep Hermarij. Ook dit jaar was de Tombola weer fraai gevuld en waren de loten binnen de kortste keren verkocht. Voor ons zeer belangrijk want met zo'n opbrengst kunnen we gedeeltelijk weer de optredens in zorginstellingen betaalbaar houden. Als intermezzo werd er vlak voor en direkt na de pauze een play-back show gegeven door enkele vrijwilligers van Het Groenland uit Het Kalf. Zij brachten o.a. weer tot leven The Three Jackets - Willy Alberti - en Corrie Brokken en een opvoering van Sister Act. Het was echter jammer dat hierbij de techniek een spelbreker was waardoor e.e.a. niet zo uit de verf kwam als bedoeld. Wij vervolgden ons optreden met een voor ons nieuwe tango van Astor Piazolla n.l. "Préparense". Voor en na de pauze een mars welke beiden een heel verschillende karakter hadden t.w. het amerikaanse "Swinging the March" en het duitse "Durch nacht zum licht". De "love story" is natuurlijk een story zonder end. Al met al mogen we terugzien op een geslaagde middag waar veel belangstelling voor was. Volgend jaar wordt het een bijzonder concert. Het wordt dan ons 25e jaarconcert.

De datum is dan : 22 maart 2015. Wij zijn er al druk mee bezig en we hopen U ook weer te treffen.

 

 

18 mei Mennistenerf Zaandam.

Inmiddels voorjaar en lekker weer. Menigeen trekt er dan op uit. Toch was het lekker druk in de zaal en dat geeft met elkaar een goede motivatie voor een lekkere middag. Dat werd het dan ook. We hadden een paar extra foxtrotjes meegenomen en de voetjes gingen gingen spontaan van de vloer. Onze "Happy Cyclist" was blij dat hij uiteindelijk ook bij het Mennistenerf was aangekomen. Met zijn overgebleven fietsstuur met 2 bellen kon hij lekker meedoen en werd het een gezellig ritje. Tijdens de pauze bleven er nog enkelen gewoon lekker zitten en zij maakten er met onze drummer nog een vrolijk meezing feestje van. Dit aangemoedigd met een lekkere bitterbal en de beroemde Zwarte Kip. De "Love Story" is niet aan leeftijd gebonden en ieder weet dit voor zichzelf in te vullen. Het werd een fijne middag waarbij onze toehoorders zichtbaar hebben genoten. Wederzijds zeiden wij: "Tot Ziens"!!!!!

 

25 mei Wormer Het Torenerf.

Een week verder en nu dus Con-Piacere naar Wormer. Daar wachtte ons weer een zeer geanimeerd en verwachtingsvol publiek. Niet alleen bewoners van Het Torenerf maar ook belangstellenden uit de buurt weten de zaal te vinden als er een goede middag is te verwachten. En aan de reacties van de mensen was te merken dat zij het naar de zin hadden. Een Tunesische Impressionen en Samorim wist men zeer te waarderen zeker met onze Sacha die met haar fluit de oosterse mistiek sterk wist over te brengen. Voor we het wisten was het al weer pauze en het eerste deel werd met een swingende mars "Swingin'the March" afgesloten. Na de pauze bleek ook hier een fietser uit de bocht gevlogen en met alleen zijn stuur en 2 bellen vroeg hij om even muzikaal bij te mogen komen. Voorwaar geen probleem en werd het dus een "Happy Cyclist". "A Night like this" is ook in Wormer zeer gekend en gewaardeerd. Naast het Wolga lied is het geen probleem om ook de gebeurtenissen met de Woonboot aan de Amstel de revue te laten passeren. Daarbij gebeurde dus heel veel tot ieders genoegen. Les Feuilles Mortes zijn de altijd weer in de herfst vallende blaadjes welke deze keer heel liefjes naar de grond dwarrelden. Nadat deze gevallen waren werd het een Far Well Blues en voor iederen was het duidelijk dat er een eind gekomen was aan een gezellige middag muziek met Con Piacere.

12 november 2014 Nieuw Groenland Zaandam.

 

We zitten midden in de voorbereiding van ons jubileumconcert op 22 maart 2015 in het Zaantheater. Juist dan is het leuk om even een zijweg in te slaan. Dit bracht ons op deze dag in Nieuw Groenland. Het is een thuiswedstrijd en dat is te zien Onze Elly is ook vrijwilligster in Nieuw Groenland en komt nog met een bewoner aan en geeft hem een goed plekje kin de zaal. Uiteindelijk zitten alle belangstellenden op hun plek en kan de pret beginnen. Hoe het kwam weet niemand maar het was meer dan 20 jaar geleden dat wij daar hebben gespeeld. Voor iedereen dus een hernieuwde kennismaking. Van beide kanten hebben we genoten van deze muzikale middag. Als muzikant is het plezierig dat ook de meer serieuze muziek gewaardeerd wordt zoals: Het Wolga lied, Slavenkoor, Im Prater, Samorim en een Tunesische Impressione.

Deze impressie blijft zeker hangen want ineens had onze Jan een slang om zijn nek en een Fez op zijn hoofd. Grote hilariteit dus. Vanuit de zaal kwam nog een verzoek om "De Sneeuw wals" maar daar was het nog even te vroeg voor. De vallende blaadjes van "Les Feuilles Mortes" waren meer van dit seizoen en vielen plezierig in de enthousiaste zaal. Achter Nieuw Groenland aan het Kalf liggen veel woonboten. Dus het levenslied van Nelis en Leentje was daar zeer bekend en werd zeer gewaardeerd. De "Fare Well Blues" is een oude kraker maar nog kakelvers en als afsluiter een toppertje en ook nu hoorden we weer "tot de volgende keer".

Dat maakt het spelen een stuk makkelijker. Vooral de meer muzikale stukken zoals Memory en Samorim worden gewaardeerd. Als dan ook het Slavenkoor en Spagnola nog langskomen is het zeker tijd voor een uitstapje naar Mexico. Zeker als onze Jan e.e.a. vokaal met een hoge uithaal over het voetlicht weet te brengen. Als het dan tijd is voor de pauze zit de stemming er goed in en dat is zeer goed voor de omzet. Een lekker advocaatje heeft bij de dames nog een sterke voorkeur en geeft de tafeltjes ook een voorjaarskleur. Na de pauze werd swingend begonnen met de Swingin'the march. Van de Wolga naar het Prater was voor ons slechts een bladzijde omslaan maar waren 2 verschillende werelden. Ondanks het voorjaar kwamen we toch ook met Les Feuilles Mortes. Dit in de wetenschap dat ook deze nu ontluikende blaadjes toch eens zullen vallen en de muziek is blijft er gezellig bij. De Fare Well Blues was een herkenbare afsluiting. Als dank voor deze aangename avond ontvingen we allemaal een mooie roos. Men vond het echter jammer dat het Funny Washbord niet was meegenomen. Dus goed voor een volgende keer.

Donderdag 9 april 2015 Woonzorgcentrum

Middelwijck in Middenbeemster.

 

Het was weer een tijd geleden dat wij in dit woonzorgcentrum mochten optreden. Als je de huidige omgeving bekijkt moet je constateren dat stukje bij beetje het prachtige uitzicht over de polder gaat verdwijnen. Diverse hopen zand en andere bouwwerkzaamheden zorgen voor een langzame insluiting die gestaag doorgaat. Voor de muziek zal dit de pret niet drukken. Belangrijker hierbij is dat de oortjes nog goed functioneren en getuige de aandacht was dat zeker voor elkaar bij iedereen. De zaal is knus en vol met geïntresseerde muziekliefhebbers.

 

12 april 2015

Het was zowaar een heerlijke zonnige zondagmiddag. Eigenlijk een beetje zonde om binnen te zijn. Maar afspraak is afspraak en dus inpakken en naar Monnickendam. Men had erop gerekend en ook naar uitgekeken. Dat bleek wel uit de belangstelling. Alle tafeltjes en stoelen bezet. Dat is een goed teken. Ook in Monnickendam weet men goede muziek te waarderen. Daar was de muziekkeuze dan ook op afgestemd. In de groene polderomgeving wilden wij ook een woestijngevoel laten klinken. Dat deden we met de Tunesische Impressionen. Zo'n woestijntocht is altijd bijzonder en voor deze middag leek het wel dat nog in een kleine woestijnstorm waren gekomen. Gelukkig ging alles toch nog goed en zijn we behouden aangekomen. Daarna is een

Daarmee aangegeven dat er ook aandacht is voor nieuw leven. Na de pauze maar meteen de swing er in. Dan is iedereen meteen weer bij de les. Het aardige van zo'n middag is dat we vele soorten muziek ten gehoren kunnen brengen en daardoor het voor elk was wils aanbod hebben. Met Im Prater en het Wolgalied wordt het allemaal wat plechtiger en komt er ook een lala-koortje los. Het applaus komt wel eens bescheiden over maar zoals een toehoorster tegen mij zei: "ik ben misschien niet meer zo uitbundig maar ik vind het verschrikkelijk mooi en fijn dat jullie er zijn vanmiddag." Dat geeft ons als Con Piacere toch een goed gevoel. Ook kom je geregeld iemand tegen die vroeger ook accordeon gespeeld heeft. Dat kun je al zien aan de manier waarop zij of hij naar de instrumenten kijkt. Dan hoor je al gauw waar en hoe dat toen ging. Na Woonboot en de Fare Well Blues kwam ook hier het concert weer ten einde en werden we allemaal met een rode roos bedankt met een hartelijk tot ziens.

 

In het Mennistenerf zijn we de laatste jaren een vaste bezoeker en gezien de reacties kunnen we het goed met elkaar vinden. Voor beide partijen is dat zeer plezierig en bevordert het ook het "Met Plezier" muziek maken. Inhoudelijk was het proramma voor deze middag globaal gelijk als het vorige programma in Monnickendam. Toch zijn de belevenissen weer verschillend en dat maakt het elke keer weer spannend. Ook nu hadden we weer een verwachtingsvolle zaal en met een inleiding over ons 25 jarig bestaan gevolgd door een passend Memory werd de toon voor een

In de pauze heeft het Mennistenerf altijd weer voortreffelijke bitterballen en na deze hollandse specialiteit gaan we weer opgewekt verder. Dat gaat swingend met de "Swingin' the March". Dat maakt de weg vrij voor ook iets klassiekers zoals "Wassermusik" waarbij de onthullingen van Sandra een sausje zijn over deze muziek. Ook met Jambalaya en Mexico kregen we de handen op elkaar en de voeten van de vloer. De Harlem Nocturne en als afscheid de Fare Well Blues brachten menigeen weer naar vroegere tijden en ontlokte toch weer een "tot de volgende keer".

22 maart 2015

Voorwaar een groot

festijn voor ons waar we met veel vuur en inzet aan gewerkt hebben.

Ook de pers hadden we mee met ruime aandacht waar we zeker van geprofiteerd hebben.

We vonden het een waagstuk om naar het Zaantheater te gaan maar we hebben er dubbel en dwars van genoten.

De pauze gaf een goed beeld van de volle bak en het plezier dat iederen had aan het concert.

De kaartverkoop verliep stormachtig en meerdere mensen werden teleurgesteld dat er geen kaarten meer beschikbaar waren.

Ook de soundcheck was best wel spannend.

Met passen en meten kreeg iederen een goede plek en kwam alles op z'n pootjes terecht.

Daarna een broodje en een bakkie en het feest kon beginnen.

Op blad 2 leest u meer hierover.